[NL] Een self-tape auditie opnemen in Bangkok: een praktische gids

Alle lessen worden in het Engels gegeven.

Toen ik in 2008 in Thailand begon als acteur, betekende een auditie meestal dat je persoonlijk naar een castingbureau ging. Tegenwoordig vindt de eerste ronde heel vaak plaats in je eigen woonkamer. Je krijgt de tekst, neemt jezelf op en stuurt het bestand. Dat is een self-tape.

Voor iedereen die serieus bezig is met acteren voor film in Bangkok is de self-tape nu de belangrijkste vaardigheid – en de vaardigheid die bijna niemand aanleert. Het goede nieuws: je hebt geen dure apparatuur nodig. Je hebt een paar simpele regels nodig, en de discipline om de castinginstructies precies te volgen. Zo raad ik het aan in een appartement of condo in Bangkok.

Lees de instructies twee keer

Voordat je aan licht of spel denkt, lees je de castingbriefing goed. En dan nog een keer. Meestal staat er precies wat ze willen: welke scènes, of je je aan het begin of in een aparte clip voorstelt (naam, lengte, bureau), liggend of staand formaat, hoe het bestand moet heten en de deadline.

Je aan die details houden is onderdeel van de auditie. Vragen ze een bepaalde bestandsnaam en stuur je iets anders, dan maak je hun werk moeilijker voordat ze je zelfs maar gezien hebben.

Beeld, licht en geluid: de simpele opzet

Kader. Tenzij anders gevraagd werkt voor de meeste scènes een medium close-up: van net boven je hoofd tot halverwege je borst. Telefoon liggend, op ooghoogte, op een statief of een stapel boeken. Nooit uit de hand.

Kijkrichting. Kijk niet in de lens, tenzij dat gevraagd wordt. Je tegenspeler zit of staat vlak naast de camera, zodat je blik net langs de lens gaat. Zo ziet de castingdirector beide ogen en alles wat erin gebeurt.

Licht. Ga overdag met je gezicht naar een raam staan of zet een zachte lamp voor je, iets opzij. Geen raam of felle lamp achter je, anders word je een silhouet. Plafondlicht geeft donkere oogkassen, dus zet het uit als het kan.

Achtergrond. Een effen, lichte muur of een eenvoudige achtergrond. Geen posters, geen was, geen bed in beeld. Het enige waar iemand naar moet kijken ben jij.

Geluid. Hier gaan veel self-tapes in Bangkok mis. Zet airco en ventilator uit tijdens de opname, sluit de ramen tegen het verkeer en neem op als de verbouwing bij de buren even stilligt. Een klein clip-on microfoontje voor je telefoon helpt veel, een stille kamer helpt nog meer.

Je tegenspeler is je scènepartner

Je hebt iemand nodig die de andere rollen buiten beeld leest. Kies iemand die duidelijk en eenvoudig leest, zonder te “spelen”. Vraag diegene iets zachter te praten dan jij, want hij of zij zit dichter bij de microfoon. Een tegenspeler die je echte, simpele zinnen geeft is meer waard dan welke camera-upgrade ook.

Heb je echt niemand, dan nemen sommige acteurs de andere zinnen vooraf op en spelen die af, maar een echte tegenspeler is bijna altijd beter. Je speelt met een mens, niet met een opname.

Het spel: kleiner, echter, specifieker

De camera is dichtbij. Hij ziet gedachten. Dus:

• Weet wat je wilt van het andere personage, op elk moment. Een helder doel houdt je gezicht levend, ook als je niet praat.
• Luister echt. De momenten tussen de zinnen beslissen vaak. Laat de andere zin binnenkomen voordat je antwoordt.
• Maak een keuze. Casting ziet veel tapes van dezelfde scène. Een specifieke, gedurfde keuze blijft beter hangen dan een voorzichtige “veilige” versie.
• Ken je tekst, of bijna. Af en toe naar het script kijken wordt meestal geaccepteerd; de hele scène voorlezen niet.
• Niet overproduceren. Geen muziek, geen kostuumwissels, geen montagetrucs. Een schone, goed belichte, goed gespeelde take wint.

Voordat je op verzenden drukt

Bekijk je beste take één keer met frisse blik. Geloof je jezelf? Hoor je elk woord? Is je gezicht goed belicht? Zo ja: stop. Dertig takes maken een tape zelden beter; meestal is take drie of vier het meest levend.

Je self-tape-checklist

• Instructies twee keer gelezen: scènes, voorstelling, formaat, bestandsnaam, deadline.
• Telefoon liggend, op ooghoogte, stabiel neergezet.
• Zacht licht van voren, niets fels erachter.
• Effen achtergrond zonder afleiding.
• Airco en ventilator uit, ramen dicht tijdens de opname.
• Tegenspeler naast de lens, leest duidelijk en iets zachter.
• Helder doel, echt luisteren, één specifieke keuze.
• Bestand precies zoals gevraagd benoemd en vóór de deadline verstuurd.

Waarom het ertoe doet

Een self-tape is vaak je enige kans om gezien te worden. Castingteams kunnen niet iedereen ontmoeten, dus je tape staat in jouw plaats in de ruimte. Als de techniek simpel en schoon is, letten ze niet meer op de tape maar op de acteur. Daar draait het om.